Spaanse bureaucratie

Een strakblauwe lucht, weinig wind en 35,6 graden kregen we vandaag. Het zomert gewoon door.

Gisteren mislukte de gang naar het gemeentehuis om een stempel en handtekening onder een bewijs van leven te krijgen, omdat gevierd werd dat Maria ooit ten hemel werd opgenomen en dus alle instanties gisteren gesloten waren.
Vanochtend hebben we een nieuwe poging ondernomen. Na 3 kwartier rijden namen we in het gemeentehuis netjes een volgnummertje. Als 5 jaar ging het vervolg altijd goed. Zodra we aan de beurt waren werd netjes het bewijs van in leven zijn, na controle van mijn paspoort, voorzien van een stempel en handtekening en konden we de pensioeninstelling in Nederland overtuigen, dat ik nog tot de levenden behoor.
Vandaag ging het echter mis. De vermoeid kijkende vrouwelijke ambtenaar, die ik altijd al chagrijnig vond kijken, brabbelde dat de regels veranderd waren. We moesten in het gemeentehuis een padron (inschrijvingsbewijs) halen  en vervolgens naar de rechtbank gaan om daar te laten bewijzen dat ik nog leef. Aan de hand van een verkregen plattegrond van Orihuela vonden we na een kwartier zoeken de rechtbank. De 2 overjarige Guardia Civil beamten bij de ingang wezen ons heel vriendelijk naar een gang. Of we ons daar maar wilden aansluiten aan de rij. De rij bestond uit zo´n 30 personen en in de hoop dat alles een beetje vlot zou gaan, ben ik achteraan aangesloten. Volgens mij stonden de meesten in de rij in verband naturalisatie. Zij waren voorzien hele pakken ingevulde formulieren. Het was inmiddels al half twaalf en op een plakaat aan de muur stond geschreven dat het kantoortje open was voor publiek tussen 10 en 13 uur. Na een half uur in de rij te hebben gestaan was er al 1 persoon geholpen. Er zat dan ook maar 1 ambtenaar achter haar bureautje. Wel zag ik een andere een spelletje op een pc doen en diverse anderen met koppen koffie door de gang lopen of naar buiten gaan voor een sigaretje. Ik zag de bui al weer hangen, want om 13 uur gooien ze gewoon de deur dicht en dan kom je morgen maar weer terug. Ik had het helemaal gehad en we zijn dan ook vertrokken. Ik ga morgen het consulaat bellen om te vragen of we daar terecht kunnen. Het is wel 100 kilometer rijden, maar ik ga niet meer in zo´n achterlijke rij staan. Klantvriendelijkheid is in Spanje bij officiële instanties heel erg ver te zoeken en nu maar zien of het consulaat daar niet door besmet is.....

Uit nijd heb ik vanmiddag  me maar uitgeleefd op de amandelen door ze uit de bomen te slaan.

Sierra de La Pila

Een wolkeloze hemel, weinig wind en een temperatuur tot 38,5 graden. Dan kan je rustig spreken van een warme dag.

Op de planning stond vandaag dat we naar Orihuela zouden gaan om daar een bewijs van in leven zijn te laten ondertekenen door een bevoegde ambtenaar op het gemeentehuis. Wij vanochtend om 10 uur dus onderweg. Ons gemeentehuis ligt zo´n 3 kwartier rijden bij ons vandaan, dus je moet ook niet al te laat vertrekken. Voordat we doorreden wilden we even bij het Centro de Salud een receptverlenging ophalen. Maar tot onze verbazing was de dokterspost gesloten. Halverwege de berg naar Albatera schoot het mij te binnen dat het 15 augustus is. En dat is een nationale feestdag hier, Maria Hemelvaart. Doorrijden naar het gemeentehuis had dus niet zo gek veel zin, tenzij je ook daar voor een gesloten deur wilt komen te staan. We hebben de auto maar gekeerd en zijn weer naar huis gereden. Onderweg viel het mij op dat het lekker helder weer was. Je kon op de weg naar huis bovenop de Pico de La Pila de meteorologische bol goed zien. We wilden toch bij helder weer met Daphne en Maaike een autorit maken naar de Sierra de La Pila, dus besloten we aan hen voor te stellen dat maar meteen vandaag te doen. Het voorstel werd enthousiast ontvangen en een half uur later waren we op weg. Via een prachtige route hebben we de toppen van de Sierra de La Pila bezocht, de Pico de Los Cenajos op 1229 meter en de Pico de La Pila op 1265 meter. Er zijn onderweg zo´n 400 foto´s gemaakt.....

 Pico de La Pila 1265 meter hoog

 Zicht richting Fortuna

 Op de top van de Pico de La Pila is er net genoeg ruimte om de auto te keren

 Vanaf de Pico de La Pila zie je rechts de Pico de Los Cenajos met daarop een bemande uitkijkpost voor de brandweer

 Uitkijkpunt op de Pico de Los Cenajos

 Hoger konden ze niet komen...

 Op de Pico de Los Cenajos

Verantwoord bezig

Weer een prachtige zonnige dag is het geworden. Niet al te warm met 33,4 graden en een briesje, terwijl de zon zich weer in volle glorie liet zien.

Vandaag was het een dagje thuis. Nou ja, niet helemaal. Ik moest namelijk met de grote Montero naar de garage om een paar nieuwe remblokken te laten monteren. Als je dan toch onderweg bent, neem dan even wat prei en een paar stokbroden mee, vroeg Fien. In heel Frailes was er echter geen prei te kopen, dus ben ik met mijn nieuwe pastillas de freno (remblokken) doorgereden naar Aspe om daar bij de Mercadona prei te kopen. Voor de rest van de dag is onze poort de hele dag niet meer open geweest.
Daphne en Maaike kregen vanmiddag beiden een aanval in huishoudelijke creativiteitszin. Daphne ging met de peertjes uit de groentenlade een perentaart bakken en Maaike ging weer verder met haar borduurwerk, een afbeelding van Cleopatra. Na menig zweetdruppeltje was het wel weer lekker afkoelen in het zwembad. Je zou maar zulke dochters hebben.....

 Daphne bezig met het beslag

Maaike met Cleoptra



Detail van de perentaart

Thai

Weer een zonnige dag is het geworden. Een stuk minder heet dan de afgelopen dagen en dat voelde aangenaam aan. Met een briesje werd het toch nog 33,6 graden.

Daphne en Maaike doe je altijd een groot plezier als we een markt bezoeken. Vandaag zijn we dan ook naar Santa Pola gereden en hebben daar een behoorlijk uitgebreide markt bezocht. Omdat onze interesses toch wel afwijken van die van de dames spraken we af elkaar weer te treffen bij een terrasje zodra we genoeg gesnuffeld hadden. Na het marktbezoek zijn we doorgereden naar Quesada en hebben daar bij de Thai een uitgebreide lunch verorberd. Vooral als je er nog nooit geweest bent is het leuk om als vooraf een boot voor 2 personen te bestellen. De gondel is voorzien van voor ieder 5 heerlijke hapjes en een bergje gefrituurd zeewier.  Om daarna het hoofdgerecht ook nog naar binnen te werken moet je wel goed je best doen. Maar het was wel weer lekker.

Fruithapje

Voor de zoveelste dag op rij kwam de temperatuur boven de 40 graden. Bij weinig wind werd het vandaag 41,8.

De vijgen aan onze vijgenbomen kunnen we jaarlijks 2 keer oogsten. Dit jaar lijkt het op 3 keer uit te gaan komen. De 2e pluk is nu rijp en er hangen nog vele jonge groene vijgjes aan de takken, zodat we over een maand nog wel een keer kunnen oogsten. Wat wel opvalt is dat de vijgen van deze 2e pluk kleiner zijn dan vorig jaar. Misschien komt het door de grote hoeveelheid of door de zeer droge zomer.
In ieder geval konden Daphne en Maaike rechtstreeks van de boom hun fruithapje plukken...... 

Relax

Ook vandaag is het weer een warm dagje geworden. Weinig wind en 41,8 graden zorgden er weer voor dat we niet al te druk gedaan hebben.

Gisteravond zijn we gaan eten bij het restaurant El Romero bij ons in het dorp. Na negenen werd het wel draaglijk met een briesje erbij. Na het eten wilden de dames toch nog even lekker afkoelen en zijn dan ook een tijd in het zwembad geweest om ver na middernacht heerlijk naar dromenland te vertrekken. Afgelopen nacht is het ook erg warm gebleven met een minimum temperatuur van 24,8 graden. De nieuwe airco heeft dus weer flink moeten werken.

"Verkoeling?"

Na een warme nacht deed de zon er vandaag nog een flink schepje bovenop. Tot eind van de middag scheen de zon volop en stond er maar heel weinig wind. De temperatuur bereikte om 3 uur vanmiddag de 43 graden.

De gisteren aangeschafte extra airco voor de logees heeft direct zijn dienst kunnen bewijzen. In een lekkere koele slaapkamer hebben Daphne en Maaike heerlijk kunnen slapen.
Door de warmte van vandaag is er van enige activiteit niet veel terecht gekomen. Zoveel mogelijk in de schaduw blijven en af en toe even het zwembad in om wat verkoeling op te doen. Hoewel verkoeling, met 30 graden zwembadtemperatuur is het net of je in een kopje lauwe thee gaat zitten. Maar met een schaduwtemperatuur van 43 graden voelt het toch wel even lekker aan.

"Vanochtend vroeg ging het nog wel"



Naar l´Aljub en de vreetschuur

Een strakblauwe lucht kregen we vandaag weer. Met een briesje erbij werd het als maximum toch al 37,4 graden.

De komende dagen wordt het nog een stukje warmer. We hebben alleen in onze slaapkamer een airco. Onze logees moeten het tot nu toe doen met een vin boven het bed en een staande vin ernaast. Omdat het slechts om een paar keer per jaar gaat hadden we tot nu toe niet zo´n lelijk aircoapparaat in de logeerkamers laten plaatsen.
Maar om toch onze logees niet te laten smelten hebben we vandaag bij Eroski in l´Aljub een kwaliteits mobiele airco aangeschaft. Ondertusen hebben Daphne en Maaike de gelegenheid te baat genomen door de winkeltjes af te struinen. Tijdens het winkelen liep er onder luide muziek een of ander genootschap door het winkelcentrum heen en weer. Heel vrolijk allemaal.

Als jullie een keer in l´Aljub zijn rond lunchtijd, dan moeten jullie eens gaan eten bij het pasta restaurant Muerde la Pasta, zei vriend Math onlangs. Nu, we waren er inderdaad rond lunchtijd. Wij er dus naartoe. Het bleek een, overigens keurige vreetschuur te zijn, waar je voor 9,95 eurootjes kon eten en drinken zoveel als je maar wilt. Er stond zelfs een rij voor de kassa om naar binnen te kunnen, zo druk was het er. En in de tijd dat wij zaten te eten werd de rij alleen maar langer. En het moet eerlijk gezegd, de kwaliteit van het eten was bijzonder goed. Er was keus uit naar schatting wel meer dan 100 verschillende hapjes. Erg leuk om een keer meegemaakt te hebben. Ik denk niet dat er vanavond nog veel gegeten gaat worden.....

Agressief beestje

Zon zon zon. De zomer duurt maar voort. Vandaag werd het 34,1 graden bij een licht briesje. Een mooie temperatuur voor Daphne en Maaike om alvast een beetje te wennen aan de temperaturen van rond de 40 graden het komende weekend.

Het is heerlijk uitrusten voor de dames na alle drukte in Nederland. Een klein beetje uitslapen, rustig ontbijten en de rest van de dag rond het zwembad doorbrengen met een boekje, muziekje en een frisse duik.

Vanochtend in de tuin zag ik een wespachtig beest van zo'n centimeter of 4. Een flinke knoeperd dus. Dit exemplaar was heel druk doende om een dode spin te versjouwen. Ik denk dat die spin zwaarder was dan zijn transporteur. In ieder geval was de spin een stuk dikker. Telkens trok de wesp de spin een paar centimeter verder, om dan weer even op te vliegen en even later weer te gaan sjouwen. Echter als ik te dicht in zijn buurt kwam met de camera, sprong hij op en maakte een aanvallende beweging naar mij. En of zo'n wespachtig beest kan steken weet ik niet. Maar hij zag er wel gevaarlijk uit. Na een half uurtje ging ik weer kijken of hij nog bezig was met zijn spin, maar beide waren verdwenen. Waar hij die dode spin gelaten heeft weet ik niet, maar het was wel een indrukwekkend schouwspel...

Al 4 keer samen bij ons

Een mooie zonnige dag werd het. Er stond een flinke bries en de temperatuur bleef steken op 31,7 graden.

Oei, we moeten opschieten, zei ik vanochtend om 12 uur. Daphne en Maaike landen 3 kwartier eerder dan gepland, had ik op op de site gezien.
Nou, beter te vroeg dan te laat, maar we moesten dus wel even opschieten om ze uit de aankomsthal te kunnen zien komen.
Voor de 4e keer zijn de dames voor een paar weken bij ons. Geen zomer is geslaagd als zij niet zijn geweest. Maar ja, beiden zijn inmiddels 19 jaar. Kennelijk genieten zij er toch nog steeds net zoveel van als wij om in onze relaxte omgeving veel vitamine D op te doen.
Na wat gedronken en gegeten te hebben werd de noord Europese kleding verwisseld voor wat luchtigers en het zwembad was al snel gevonden. We gaan er met elkaar weer een feestje van maken...

Zonnestralen

Het werd weer een warme dag met een maximum temperatuur van 35,1 graden. De zon scheen volop en er stond een licht windje.

Vanochtend om 7.42 uur kwam de wind met zo´n kracht 3 uit het Noorden. De luchtvochtigheid was laag en je kon tientallen kilometers ver kijken. Het voelde dan ook heerlijk aan. Bij mijn 2e kopje koffie strooide de zon haar zonnestralen over de rand van de berg aan de voorkant van ons huis. Geen slecht begin van een nieuwe week.....  

De stilte van de zondagochtend

Vannacht tot half in de ochtend was de luchtvochtigheid hoog. Daardoor voelde het klam aan. Bij een briesje werd het vandaag 35,6 graden.

Als we ´s-ochtends opstaan drinken we meestal een kopje koffie of thee op de veranda. Zodra echter het zonnetje daar te warm wordt vertrekken we naar achter bij het zwembad. Op het terras hebben we dan de eerste uurtjes schaduw. Vooral op zondag bij windstil weer is het zo stil, dat je het bloed in je hoofd hoort stromen. Het water van het zwembad vertoont dan geen rimpeltje en het enige dat toch nog heel langzaam beweegt is de bal in het water. Zo´n moment kan me niet lang genoeg duren.....

Vroeg rijp

De dag begon weer vochtig en mistig. Maar de zon won al weer snel en bij weinig wind werd het 34,2 graden.

Vorig jaar konden we ze al vroeg oogsten, want meestal kan dat pas aan het eind van augustus tot ver in september. Maar dit jaar zijn de meeste amandelen al klaar om geplukt te gaan worden. Omdat we vorige winter zwaar gesnoeid hebben zal de oogst dit jaar veel lager uitvallen. Maar dat is helemaal niet erg, want met dit weer amandelen uit de bomen slaan is ook geen pretje. En we hebben nog een flinke hoeveelheid over van vorig seizoen......

Gebiologeerd

De dag begon een beetje mistig. Rond 9 uur brandde de zon alles weg en werd het weer een warme dag met 34,4 graden.

In onze pueblo met slechts een paar honderd inwoners zijn weinig kleine kinderen. De 2 zoontjes van German en Sonia, kleine German en Francisco, zijn om te spelen hoofdzakelijk op elkaar aangewezen. En dat gaat prima. Op de foto zitten ze gebiologeerd, zo´n kwartier naast elkaar te kijken hoe een stel mieren van een vruchtenpit genieten. Zo leren ze al vroeg geduld te hebben....

Weer naar huis

Gisteren werd het een zeer drukkend warme dag met 40,8 graden. Vandaag werd het 35,3 graden bij weinig wind. Warm weer dus.

Vanochtend na het ontbijt zijn Henk, Jolanda, Nomi en Robin weer naar Nederland vertrokken.
Na hun eigenlijke vakantie aan de Costa Brava zijn ze nog enkele honderden kilometers zuidelijker gereden om een paar dagen bij ons te zijn. Ze komen ieder jaar wel een weekje op bezoek. We hebben het ook nu weer reuze gezellig gehad. Gisteravond hebben we hun afscheid gevierd met een dinertje buiten bij German y Sonia. Nu is het weer stil in huis. Maar dat duurt niet lang. Volgende week komen Daphne en Maaike weer.....