747

Mooi helder weer vandaag. Strakblauwe hemel, een windje en "slechts" 27 graden. Eigenlijk een normale temperatuur voor de tijd van het jaar vergeleken met de pieken van boven de 35 graden van van vorige week.

Vanochtend hebben we zus Riny weer naar het vliegveld van Alicante gebracht. Na een week lekker bijtanken bij ons, vloog ze vanochtend met een Boeing 737 van Transavia weer naar Schiphol Amsterdam.

Van de week zaten we ´s-avonds op de veranda toen er zwaar brommend als een Boeing 747, een kever kwam aanvliegen. Het beest landde op de hoek van de tafel en besloot op die plek te gaan overnachten. Heel langaam trok hij zijn vleugels in en vertrouwde er kennelijk op dat wij hem met rust zouden laten. De volgende ochtend had hij waarschijnlijk een vroege vlucht, want hij was inmiddels verdwenen.

Olijfjes

Een prachtig stralend blauwe hemel deze dag. Een beetje wind en een temperatuur die niet boven de 31,1 graden kwam. Prima weertje dus.

De onooglijke bloesem van de olijfbomen is inmiddels helemaal verdwenen en heeft plaats gemaakt voor de jonge olijven. Als er niet snel wat regen gaat vallen, dan zullen de olijfbomen weer heel veel vruchten laten vallen. Als het de komende week droog blijft, dan ga ik onze olijfbomen een flinke plons water geven. Want een opbrengst van zo´n 50 kilo lijkt me in december, wanneer we weer gaan oogsten, een mooi streven.

Agost

Op een stralend blauwe hemel zijn we ook vandaag weer getrakteerd. Een windje maakte de temperatuur van 36,9 graden best aangenaam. In de loop van de middag verscheen er hier en daar een wolkje.

Een kilometer of 45 ten Noord-Oosten van ons ligt Agost. Agost ligt ook in de provincie Alicante en heeft ongeveer 5.000 inwoners.
Agost is vooral bekend om het aardewerk. De kleihoudende grond in de Sierra del Ventùos en de Sierra del Castellar zijn voor Agost een ware goudmijn. In 12 fabrieken zitten de pottenbakkers nog aan oude draaischijven en wordt hun werk naar Arabisch voorbeeld in de oven gebakken. In het Museo de Alfarería is hierover alles te zien. (bron:wikipedia) 

Agost

Druk weekendje

Weer een warme dag vandaag met als max. 36,6 graden. Een strakblauwe hemel en een bries zorgden ervoor dat er zoveel mogelijk schaduw gezocht werd.

Laatst belde Henk uit Nederland en vertelde dat hij met zijn Jolanda en hun vrienden Eric en Ingrid deze week in Spanje zouden zijn. En of wij het leuk zouden vinden dat ze gisteren naar ons toe zouden komen om gezamenlijk naar de voetbalwedstrijd Nederland-Denemarken te gaan kijken. Natuurlijk vonden we dat leuk. Zus Riny is ook een week bij ons, dus gisteren hebben we met ons zevenen een leuke dag gehad. Fien heeft daarvoor wel weer uren in de keuken gestaan om een heerlijke maaltijd te bereiden. Het enige teleurstellende aan de leuke dag was de uitslag van een matig potje voetbal.

Een paar weken geleden hadden we met Albert en Monique afgesproken vanmiddag te gaan dineren bij haciënda La Palomaret, een kilometer of 7 buiten Agost. Je moet daar reserveren en je eet wat de pot schaft. Maar die pot is altijd heerlijk en overvloedig. Met ons zessen, want Albert en Monique hebben ook een gast op bezoek, hun vriendin Corry, zijn we vanmiddag in de nieuwe Mercedesbus van Albert en Monique naar Agost gereden en hebben na een mooie comfortabele rit weer uitgebreid gedineerd en een gezellige middag met elkaar doorgebracht.

De weg naar het restaurant leidt via een smalle brug, waar auto´s elkaar nooit zullen kunnen passeren. Het is dus wie het eerst komt, die het eerst maalt.

Morgen gaan we er maar eens een rustig dagje van maken.

Geen hoofdgerecht

De dag begon winderig maar wel zonnig. De maximum temperatuur kwam uit op precies 35 graden en dat voelde prima aan.

Gemiddeld zo 2 keer in de 3 weken gaan we met een groepje eten bij German y Sonia. We bestellen dan meestal een dag van tevoren wat we graag voorgeschoteld willen krijgen. De één wil paella en de ander houdt meer van een entrecot, een visje, een varkenshaasje of een biefstuk. Ook heeft iedereen zijn voorkeur voor een voorgerechtje. En dan gebeurt het dat we zo´n 4 of 5 voorgerechtjes bestellen en dan nog een hoofdgerecht.  En de overvloed aan heerlijke voorgerechtjes is dan zo groot, dat we eigenlijk het hoofdgerecht niet meer op kunnen. Vandaag hebben we het anders gedaan. We hebben alleen maar voorgerechten, oftewel tapas besteld. We kwamen uit op 8 veschillende tapas. Ze smaakten alle voortreffelijk, maar 8 bleek ook al weer teveel te zijn. Al doende leert men, dus de volgende keer wordt het alleen tapas, maar dan hooguit 6 verschillende.

Ze schieten al lekker op

Weer een erg warme dag werd het vandaag. Weinig wind en een max. tempertuur van 37,5 graden. Aan het eind van de middag raakte de zon versluierd achter dunne bewolking. Zou er een onweertje komen????

Gisteravond hebben we zus Riny opgehaald van El Altet. Zij komt haar jaarlijkse weekje relaxen weer vieren. Het is altijd gezellig als ze er is.
De vijgenbomen geven ieder jaar 2 keer vrucht. In juni is de eerste periode. Meestal is de oogst dan gering en komt de grote golf in de 2e periode. Dit jaar krijgen we bij de eerste oogst echter behoorlijk veel. Nog 2 weekjes, als de vruchten paars/blauw zijn, dan kan er weer jam en compote gemaakt worden.

Blauwe sierwinde

De warmste dag van dit jaar tot nu toe werd het vandaag. 37,3 graden gaf de thermometer van het weerstation van Leo vanmiddag om half drie aan bij een strakblauwe hemel en een briesje uit het zuiden.

De blauwe sierwinde van vorig jaar heeft de vorst van afgelopen winter niet overleefd. Dus van het voorjaar hebben we een nieuwe geplant en die staat nu uitbundig te bloeien.

Van Bonzaï naar volblad

30,9 graden gaf de thermometer vanmiddag aan. De dag begon mistig en met wat wolkjes. In de loop van de ochtend maakte alles plaats voor de zon.

Op 23 maart logde ik een foto van een amandelboom, die ik zwaar gesnoeid had. Een beetje in de bonzaï stijl. Al onze amandelbomen waren ook zo gesnoeid. Het oogstresultaat was bekend. Weinig bloesem dit jaar, dus ook weinig amandelopbrengst. Maar dat is geen enkel probleem. We hebben nog genoeg van vorig jaar. Nu 2,5 maand later is er van de bonzaï snoeistijl niets meer te zien. Alle amandelbomen staan zwaar in de nieuwe takken en het blad.

Op 23 maart                                                  Nu op 5 juni

Amandelen in de buitendop

Schijfcactus

Vanochtend dachten we dat het zou gebeuren. Na een lange droge periode dreigde er een bui regen te gaan vallen. Maar helaas, het bleef beperkt tot 10 druppels per vierkante meter, die ook nog eens direct verdampen op het moment dat ze de grond raakten. In de loop van de dag kwam er steeds meer zon. Er stond weinig wind en het werd 31,1 graden.

We hebben een aantal schijfcactussen in de tuin. De officiële naam is Opuntia. Ook worden ze wel vijgencactus genoemd vanwege de eetbare vruchten. In de wijde omgeving zijn de schijfcactussen in het veld afgelopen winter zwaar aangetast door een of andere schimmel. Bij ons in de tuin heeft er gelukkig slechts eentje een klein beetje schimmel op een blad opgelopen. Voor de rest groeien ze als kool. De platte scheuten die uit de schijven groeien worden nieuwe schijven. De ronde knoppen ontwikkelen zich tot de eetbare vruchten, die nu eerst mooi staan te bloeien en daarna oranje gaan verkleuren. Pas op met het plukken en schillen van de vruchten. Ze zijn voorzien van ragfijne naaldjes, die in je huid dringen en irritatie veroorzaken. Pluk en schil ze met een krant of een paar bladen van een tijdschrift eromheen.

Oleander

Volop zon, weinig wind en 34,4 graden. Niets te klagen dus.

De oleanders staan nu uitbundig te bloeien. Richting kust, waar het toch wat warmer is dan bij ons, staan ze al wat langer te pronken met hun bloemen. Bij ons nu sinds 2 weken. Een prachtige afwisseling in de tuin met de spaanse margrieten, die bij ons deze bloeiperiode zo´n beetje gehad hebben.

Ik ben er niet uit

Weer een prachtige zomerdag werd het vandaag. Weinig wind, volop zon en 31,7 graden. Zo houden we het nog wel even uit.

Ik had nog geen fotootje voor vandaag. We zijn vanochtend en de halve middag namelijk aan het shoppen geweest. Fien wilde wat extra diepvriesruimte. Dus hebben we er nog maar een diepvrieskast bijgekocht naast de 2 die we al hadden. Maar best wel handig. Je hebt nu altijd wel wat in huis voor onverwacht bezoek.
Bij het doorlopen van reservefoto´s van de maand mei, kwam ik dit plaatje tegen. Per ongeluk had ik geprobeerd de zonsondergang te fotograferen met de flitser aan. Nu ben ik er niet uit of dit toch een leuk plaatje is of dat de foto als mislukt beschouwd moet worden.

Op het nippertje

Een prachtige zomerdag werd het weer. Niet helemaal strak blauw. Maar met weinig wind en 29,8 graden was het heerlijk buiten toeven.

Elke keer was er wel weer wat. Dan stond de wind verkeerd. Dan waaide het te hard. Dan moesten we boodschappen doen. Dan had ik er geen zin in. En dan de keren dat ik er niet aan dacht, of liever gezegd vergeten was.
Maar vanochtend schoot het mij te binnen dat het vandaag 31 mei is en dat vanaf morgen de komende maanden geen tuinafval meer verbrand mag worden. Veel te gevaarlijk met die droogte hier.
De weinige wind die er stond kwam uit de goede hoek om niet mijn buren uit te roken, dus moest het vandaag dan toch nog maar even gebeuren. De plaats waar ik het tuinafval bewaar en waar het verbrand wordt, ligt een stuk uit elkaar. Om die afstand te overbruggen heb ik de aanhanger ingezet om het van de bewaarplek naar de brandplek te krijgen. De inhoud van 2 aanhangers met een kop erop is nu gereduceerd tot een kruiwagen as. Die strooi ik van de week wel weer bij de bomen. Dat schijnt nog goed voor voor ze te zijn ook.
Na afloop kreeg ik echter wel op mijn donder van Fien. Ik was namelijk vergeten het slaapkamerraam dicht te doen en de dwarrelende rook had toch een vervelend brandgeurtje naar binnen gebracht. Ik probeerde nog leuk te zijn door te zeggen dat ze vannacht misschien wel ging dromen dat ze naast een brandweerman zou liggen. Dat was niet leuk en of ik maar de volgende keer toch wel even het raam dicht wilde doen, voordat ik fikkie ging stoken. Nou, ik hoop dat ik dat in oktober of november me nog herinner. 

Mercedes SSK

Een zonnetje, een wolkje, een sluiertje en weer een zonnetje wisselden elkaar vandaag af. Bij weinig wind werd het als maximum 30,9 graden.

Deze prachtige klassieker staat te pronken bij een bevriend garagebedrijf. Het is
de Mercedes-Benz SSK en is geïntroduceerd op de autosalon van Genève in 1929. De auto is gebaseerd op de Mercedes-Benz S, waarvan de auto ook het, met 48 cm ingekorte, chassis heeft.
Deze auto is de laatste die Ferdinand Porsche voor Mercedes-Benz heeft ontworpen, die Mercedes-Benz zou verlaten om zijn eigen bedrijf op te richten.
Van de slechts 33 SSK's die gebouwd zijn, was ongeveer de helft bedoeld voor de racerij. De SSK heeft dan ook veel races gewonnen, zoals de 500 mijl van Argentinië, de Britse TT en de Grand Prix van Ierland in 1929. Verder in 1929 en 1930 de Grand Prix van Córdoba, in 1931 de GP van Argentinië, de GP van Duitsland en de Mille Miglia.
Veel auto's zijn in de loop der tijd gecrasht of ontmanteld voor onderdelen, daarom zijn er nu nog vier of vijf volledig originele SSK's over.
(Bron: Wikipedia)
Of dit fraaie exemplaar een origineel is moet toch enigszins betwijfeld worden, maar mooi is hij in ieder geval wel.

Zaaddoos

Een bries uit het zuid oosten, volop zon met aan het eind van de middag hier en daar een wolkje en 29,7 graden, maakten het een mooie dag. Voor komende zondag wordt er eindelijk een bui regen verwacht. Hopelijk gaat dat uitkomen, want alles is zo droog als gort.

Als ik door de tuin loop kan ik het niet laten om hier en daar een onkruidje uit de grond te trekken. Het is net als met een korstje van een wondje. Je kan er moeilijk afblijven. Maar vaak breekt het plantje dan bij de wortel af, zodat ik er weer niets mee opschiet, want binnen de kortste keren groeit er uit de rest een nog groter stuk onkruid. Soms trek ik echter het hele onkruidje eruit en dat voelt dan goed.
Gisteren zag ik een plantje, waarvan de bloemetjes uitgebloeid zijn en waaraan zich heel aparte zaaddoosjes gevormd hadden. Apart genoeg om er een fotootje van te maken.

Chinese dwergkwartel kuikens

Vanochtend hing er wat sluierbewolking, maar aan het eind van de dag was de hemel weer strakblauw. Er stond weinig wind en het werd 28,6 graden.

Kippen kuikens zijn schattig om te zien. Van die donzige kwiek huppelende beestjes, die al hun kostje op lopen te scharrelen zodra ze uit het ei zijn gekropen en droog zijn geworden.
Minstens net zo leuk zijn de kuikens van Chinese dwergkwartels. Deze pluisjes, die net zo groot zijn als een pinda in de dop, lopen struikelend en zacht piepend achter iedere kwartel aan die in de buurt is. En als je zelf vlakbij bent, dan proberen ze onder mama kwartel, of welke kwartel dan ook, weg te kruipen.
Vanochtend bij het verzorgen van de vogels zag ik plots 4 van die pluizige pinda's rondscharrelen. Moeder kwartel had ze uitgebroed in een beetje struikgewas in de volière. Nu moet ik telkens even gaan kijken of die nieuwsgierige kruimels zich niet door het centimetergaas gewrongen hebben en buiten de volière aan het scharrelen gaan, want de honden vinden het vast leuke speelkameraadjes. Alleen die zijn een beetje onbesuisd.....