8 ton grind

Het was vandaag overwegend bewolkt en winderig. Het werd 18,1 graden.

Gistermiddag heb ik bij bouwmaterialenhandel ConsYdecor weer een vrachtauto grind (grava) besteld. De chauffeur zou deze ochtend om 09.00 uur komen en ja hoor, hij was keurig op tijd en stortte netjes 8 ton grind. Na het egaliseren van het gedeelte van de tuin waar het spul moet komen, ben ik met de kruiwagen het grind aan het verplaatsen begonnen. De inhoud van de eerste 15 kruiwagens heeft inmiddels een plekje gekregen, tot mijn rug mij een seintje gaf, dat het voor vandaag genoeg was. Maar eens kijken of het sein morgen weer op groen staat.

Bewijs van in leven zijn

De eerste helft van de dag was het regenachtig. Aan het eind van de middag probeerde de zon de overhand weer terug te krijgen. Het werd 17,7 graden met een lichte wind.

Ieder jaar jaar krijg ik de brief weer van het pensioenfonds. Of ik even wil bewijzen dat ik nog leef. Een fotootje opsturen, even bellen, of een aardig e-mailtje helpt niet. Nee, je moet een voorgedrukt formulier laten ondertekenen door  een ambtenaar van je gemeente. Als je in Nederland woont krijg je zo'n brief niet. De pensioenfondsen zijn aangesloten op de Gemeentelijke Basis Administratie (GBA) en krijgen van elke mutatie automatisch bericht. Zo'n koppeling hebben ze niet met Spanje, dus moet ik het zelf aantonen en ik ben er ieder jaar weer blij om.

Wij vallen, met nog 32 andere dorpjes en gehuchten, onder de gemeente Orihuela, zo'n slordige 30 kilometer en ruim een half uur rijden bij ons vandaan. Het was vanochtend toch rot weer, dus een mooie gelegenheid om te gaan bewijzen dat ik nog leef. Nadat de vriendelijke mevrouw achter het loket gezien had dat ik bewoog en er woorden uit mijn mond kwamen, vond ze de gelijkenis van mij met de foto op mijn paspoort voldoende om het formulier in te vullen en te ondertekenen. Best leuk om daarna weer levend samen onder de paraplu naar huis te gaan. Zo'n ritje hoop ik nog vele keren te moeten maken.

Wandelroute

Vandaag was het weer een bewolkte dag. Weinig wind en het werd 19,9 graden.

Onlangs was ik weer een keer naar de 835 meter hoge Mont Vella gevierbijvierd. Het was weliswaar bewolkt, maar toch redelijk helder, zodat je toch een eind weg kon kijken. Boven trof ik 2 medewerkers van de gemeente Crevillente. Zij vertelden mij dat zij belast zijn met natuurbescherming. Nou, best een leuke baan, een soort boswachter in de bergen rond Crevillente. Na wat heen en weer gekeuvel en het ruilen van mijn flesje water voor een kop koffie uit hun thermoskan, kreeg ik hun laatste prospectus waarin een aantal wandelroutes staan beschreven. Van het voorjaar ga ik er een paar lopen. Ik neem dan 2 flesjes water mee. Misschien tref ik hen weer en ik kan weer een flesje ruilen voor een kop koffie.

Zonnige zondag

Na een paar bewolkte en natte dagen scheen vandaag de zon weer volop. Het werd 21,6 graden bij weinig wind.

Je bent hier in Spanje zo gewend dat hij schijnt, dat het al snel verveelt als je de zon een paar dagen niet ziet. Maar vandaag was hij er weer. Of is het zij? Is de zon een zij of een hij? We hebben het over moeder aarde, dus dat is een zij, maar is het vader zon of moeder zon? De warmte voelend ben ik geneigd om het vrouwelijk te zien, maar ja, ik ben dan ook een man. Maar genoeg gezwetst. Het was weer heerlijk weer vandaag. We zijn vanochtend naar de markt in La Murada geweest met Peter en Helma. Zij waren daar nog nooit geweest. Een paar jaar geleden heb ik daar een paar van die lekkere slobberige joggingbroeken gekocht, die nu aardig aan slijtage onderhevig zijn. Elders gekochte joggingbroeken (en ik jog niet eens) zaten niet lekker, dus La Murada moest uitkomst bieden. Helaas waren ze van "mijn" merk niet meer aanwezig. Dus ik doe het nu thuis nog maar even met die oude dingen, totdat de korte broek weer aankan. Als troost hebben we op een terrasje in de zon een glaasje gedronken en op weg naar de auto maar een gebraden kippetje gekocht. Ik houd niet van kluiven, maar Fientje krijgt lekkere vette vingers en ik doe mijn oude versleten joggingbroek wel weer aan.

Parkietentruc

Wederom hadden we vandaag een bewolkte dag. Als het aan mij zou liggen hoeft het voorlopig niet meer te regenen. De grond is lekker doorweekt. De temperatuur kwam uit op 16,6 graden en er stond bijna geen wind.

Bij de dagelijkse verzorging van de vogels vanochtend, zag ik in de parkietenvolière iets bijzonders. Een vrouwtjes parkiet had 2 eieren op haar buik. Even dacht ik dat ze die met één van haar pootjes vasthield, maar ze zat toch gewoon met 2 pootjes op een stok. Ze zat druk te knuffelen met haar mannetje en ze kon ook gewoon vliegen met de 2 eieren vastgeplakte eieren. Op internet ben ik op zoek gegaan naar dit vreemde gedrag, maar kon geen verklaring vinden. Ik wilde haar al aanmelden voor het circus, maar eind van de middag hadden de eitjes losgelaten en lagen op de grond. Ja, zo krijg ik natuurlijk geen circuscontract voor haar.

Somber weer

Terwijl Japan getroffen is door misschien wel de ergste natuurramp in hun geschiedenis, was het bij ons vandaag, net als gisteren, een sombere bewolkte dag. De max. temperatuur kwam uit op een schrale 10.9 graden. Gisteren haalden we nog net 14.0 graden.

Vrienden van ons gaan binnenkort even naar NL. Gisteren kwamen ze er achter dan één van de paspoorten al verlopen was. Dus dat werd vandaag met spoed een ritje naar Altea om bij het Nederlandse consulaat een nieuw aan te vragen. Hopelijk komt dat nog op tijd, want anders moet er gereisd worden met een noodpaspoort. Fien was voor de gezelligheid met hen meegegaan en kwam terug met een lading Hollandse boodschappen. Ze waren immers toch al vlak in de buurt van zo'n Hollandse winkel. Na een hele poos heb ik weer eens een keer een broodje haring. Misschien neem ik er wel 2, of 3, of...4?

Nieuwe rozen

Het werd vandaag een bewolkte dag. De temperatuur kwam niet boven de 13,7 graden en er stond weinig wind.

Rozen doen het bij ons over het algemeen goed. Zelfs in januari/februari bloeien ze (totdat de vorst er dit jaar een eind aan maakte). Vorig jaar is er met 2 rozenstruiken toch iets mis gegaan. Bij een tuincentrum kochten we er 2 die in een plastic omhulsel zaten. Volgens de instructie op de verpakking moesten we met een mes sneden maken in  de verpakking en dan met plastic en al poten. Het plastic zou vanzelf vergaan. Nou vergeet het maar. De struikjes gingen dood en bij het uitgraven was het plastic nog volledig intact. Nu hebben we weer een paar nieuwe struiken gekocht, die gewoon in een pot zaten. De opzichters Rakker en Alby hebben toegezien of ik ze op de juiste manier een plekje in de tuin heb gegeven.

Keien rijden

Vandaag was het een bewolkte en winderige dag. De max. temperatuur bleef steken bij 16,6 graden.

Peter en Helma moeten hun tuintje van zo'n slordige 10.000 vierkante meter voor het grootste deel nog inrichten. De randen van de paden wil Peter afzetten met keien en brokken rots. Dit om het geheel straks een natuurlijk aanzicht te geven. Op het zo'n 5 meter diepe lagere deel van de tuin ligt zat steen en brokken rots. Het is natuurlijk een prima krachttraining om dat allemaal over een afstand van een paar honderd meter met een kruiwagen tegen de helling op de sjouwen, maar veel handiger is het om dat met een dikke 4x4 met aanhanger te doen. Vanochtend hebben we dan ook ons werkpaard ingezet om een paar ton keien omhoog te brengen. De enige krachttraining die nu nog overblijft is de keien een plekje geven langs de paden.

Casa Dos Palmeras

Het was vandaag een zonnige dag. De temperatuur kwam uit op 17,7 graden, maar het windje maakte het toch fris, tenzij je uit de wind zat natuurlijk.

Vorig voorjaar leerden wij via onze oude weblog Albert en Monique kennen. Zij waren op zoek naar een huis in Spanje met als doel daar permanent te komen wonen. In de herfst van vorig jaar slaagden zij na hun zoektocht en kochten een prachtig nieuw huis in Macisvenda. En de bofkonten hebben vorige week de verkoopovereenkomst kunnen ondertekenen van hun oude huis in Nederland. In juli komen ze permanent in Spanje wonen. Door alle drukte die zij hadden met geregel en gedoe hadden we elkaar al een tijd niet gezien. Vorige week lukte het eindelijk om voor vandaag af te spreken hun ingerichte huis te bewonderen. Onder het genot van koffie en cake hebben we bijgekletst en hen kunnen complimenteren met al hun inspanningen in zo korte tijd. Dat zit wel goed met die 2. Als alles geregeld is zullen ze straks vanzelf het begrip mañana, mañana ook wel gaan omarmen.

Sinterklaas boft dit jaar

Het werd vandaag een lekkere voorjaarsdag. De temperatuur liep bij een heldere hemel op tot 16,4 graden bij weinig wind.

De bloesem van de amandelbomen is zo goed als verdwenen, hoewel je her en der nog een aantal laatbloeiers ziet. De bloesem maakt plaats voor de ontwikkeling van de jonge amandeltjes en het het jonge blad siert de takken.
Als we geen vorst of storm meer krijgen dan zal de oogst dit jaar overweldigend zijn. Ons probleem wordt dan waar we met enkele honderden kilo's amandelen naar toe moeten. Onze gasten die na de oogst dit jaar komen zal ik aanraden niet alleen met handbagage naar ons toe te komen, zodat ze allemaal een koffer vol amandelen mee naar Nederland kunnen nemen. Lukt dat niet dan sluit ik wel een pact met een lokale bevriende boer, die ze voor een zacht prijsje verkoopt aan Sinterklaas voor de marsepijn en amandelstaven.

Nieuwe sokken

Vandaag was het redelijk zonnig, maar wel koud met 14.2 graden. Het oosten windje voelde fris aan.

Heb je nou weer die kapotte sokken aangetrokken? Je zou ze vorige week weggooien, zei Fien. Verschrikt keek ik naar mijn rechtervoet en zag dat er een grote knol in mijn sok zat. Nee, zei ik, de sokken waar jij het over hebt, heb ik vorige week al weggegooid. Dit is een andere sok met een nieuw gat er in. We moeten toch wat boodschappen halen in Hondón de las Nieves en er is zaterdagmarkt. Dus we kunnen wel even een aantal paar nieuwe sokken kopen. Dan gooien we al die andere maar weg. Voor je het weet trek ik morgen weer een gat in een andere sok en trouwens, ze zijn ook al weer een jaar of 2 oud.
Na een bezoekje aan de bodega en de kruidenier hebben we op de markt bij de sokkenman meteen maar weer 10 paar nieuwe sokken gekocht. Hij blij en ik krijg morgenochtend geen comentaar.

Kweekhoek

Brrr, het was vandaag een soort Hollandse herfstdag. Zware bewolking, regen en het werd slechts 12,5 graden. Precies een jaar geleden werd het nog 20,7 graden.

Onze carport is 7 meter diep. Niet diep genoeg om 2 auto's achter elkaar te plaatsen. Er stond er altijd 1 voor de helft buiten. Nu staan ze naast elkaar, waarbij de kleine 4x4 aan de buitenkant staat, in de half schaduw. Op zich wel handig, want je hoeft nu niet eerst de achterste weg te rijden om de voorste eruit te kunnen halen.
Omdat we nu ruimte over hebben onder de carport heeft Fien in het voorste deel een kweekhoekje ingericht. Zo valt er voldoende licht in voor de jonge plantjes en verbranden niet door de zon. Bij het snoeien van afgelopen week kwamen er jonge scheuten van Spaanse margrieten tevoorschijn. Die heeft zij nu gespeend en kunnen een stukje verder groeien in een plantenbak voordat ze de tuin in mogen. We hadden ook nog zaadjes liggen van vorig jaar van andere planten. Ik weet echter niet meer welk zaadje van welke plant was. Dus het wordt een verrassing wat er tevoorschijn gaat komen.

Regen

De dag begon zonnig. Het werd nog 16,6 graden met weinig wind. Vanaf een uur of drie is het beginnen te regenen. Het weer voor de komende dagen ziet er niet zo best uit.

Vanochtend hebben we nog lekker in de tuin kunnen werken. Een beetje bladblazen en -zuigen en de laatste randen van de paden in het "parkje" kunnen bijwerken. Na het biljarten vanmiddag was het een troosteloze bedoening op weg naar huis. Maar het is wel goed voor de tuin, die wel een slokje water kan  gebruiken.

Honden "assistentie"

Het werd vandaag een zonnige dag met weinig wind. De temperatuur kwam uit op 17,5 graden. Ideaal tuinweer.

Onze zijtuin hebben we ingedeeld in een aantal velden met daar tussendoor zo'n 200 meter slingerende paden. De velden en de paden worden afgescheiden door een rand van bij elkaar geharkte stenen uit de tuin. Het geheel is een soort parkje, waar je leuk doorheen kan wandelen. Vandaag stond in het teken de randen weer te fatsoeneren. Eén veldje is volgeplant met hottentottenvijg rond een vijgenboom. Dat spul groeit echter als onkruid en groeide helemaal over de rand. Om de rand weer zichtbaar te krijgen moest er naast harken dus ook gesnoeid worden. Altijd als ik in de tuin aan het werk ben krijg ik "assistentie" van een paar honden. Ze slepen het onkruid weer uit de kruiwagen en zodra ik me buk om onkruid uit de grond te trekken, bespringt er wel eentje mij om me een knuffel te geven. Dat schiet allemaal lekker op, maar het is wel gezellig en ik klets wat af tegen hen zonder tegenspraak te krijgen. Dus wat ik doe, is altijd goed.

Snoeien

Vandaag was het een zonnige dag. Een beetje windering en het werd 16,3 graden. Gisteren stond er veel wind bij max. 14,7 graden.

Vorige week was een heerlijke voorjaarsweek. Je bent dan meteen verpest als de temperatuur weer wat terugvalt zoals nu. Een graadje of 15 á 16 vind ik dan al koud, hoewel het in de zon en uit de wind al gauw dik boven de 20 graden is. Maar ja, ik ga niet de hele dag uit de wind zitten. Dan maar de tuin in. Alberto, de eigenaar van een lokaal tuincentrumpje, komt af en toe eens aanwaaien. Ieder jaar zegt hij tegen mij dat ik eind september, begin oktober de margrieten e.d. moet snoeien. Dan krijg je volgend jaar nog veel mooiere planten, volgens Alberto. En ieder jaar sla ik zijn advies in de wind, want ze staan dan juist nog zo mooi te bloeien. Deze keer heb ik voor de helft naar hem geluisterd. Ongeveer de helft van de margrieten heb ik in oktober teruggesnoeid en inderdaad, ze begonnen begin januari al weer mooi uit te lopen. Ja, tot de vorst er in 2 nachten een eind aan maakte. Alle gesnoeide planten zijn kapot gevroren. Ook een flink deel van de niet gesnoeide trouwens. Maar sommige niet gesnoeide hebben het overleefd en staan alweer mooi in bloei. Alles wat kapot gevroren was heb ik dan ook maar de laatste dagen een 2e snoeibeurt gegeven. 10 kruiwagens vol snoeiafval. Kijken wat ervan terecht komt. Anders moet ik volgende maand nieuwe kopen en misschien lacht Alberto dan wel in zijn vuistje.